usability: skip to content, skip to sitemenu



Patiënteninformatie

Jumper's knie

Wat is het?

Een Jumper’s knie is een overbelastingsfenomeen thv de kniepees. Deze patellapees verbindt de knieschijf met het scheenbeen en is een onderdeel van het strekmechanisme van de knie [samen met de voorste dijspier (quadriceps) en de knieschijf (patella)].Het peesprobleem is een gevolg van meerdere microscopische letseltjes die optreden na een sportinspanning. Deze herhaalde microtrauma’s worden normaal zonder problemen hersteld door het lichaam. Bij onvoldoende rust of onvoldoende herstelcapaciteit is er echter een onvolledig herstel en komen er alsmaar meer letsels bij. Uiteindelijk kan het letsel zo groot worden dat er zichtbare scheuren ontstaan of zones van weefselsterfte (= necrose).In normale omstandigheden herstelt het lichaam beschadigde weefsels dmv een gecontroleerde ontstekingsreactie. Bij herhaalde of grotere letsels kan deze herstelreactie ongecontroleerd en te groot worden, we spreken dan van een ontsteking. Na een tijdje kan deze ontsteking chronisch worden en aanleiding geven tot degeneratie. Bij een degeneratie wordt het normale peesweefsel vervangen door littekenweefsel, cysten, ed... Een belangrijk gevolg hiervan is de verhoogde kans op peesscheuren.

De peesaandoening kan in 4 graden worden ingedeeld:

Wat is de oorzaak?

De aandoening wordt vooral gezien bij herhaalde, krachtige quadricepscontracties, zoals bij basketbal, volleybal, atletiek en turnen, maar ook bij het lopen. Fietsen geeft slechts zelden aanleiding tot deze letsels. Daarnaast zijn er ook nog enkele intrinsieke factoren die de kans op jumper’s knie kunnen verhogen, zoals: slechte quadricepsfunctie (schokdemper) asafwijkingen van het been (O of X), of voetafwijkingen.

De laatste jaren wordt er ook meer gesproken over patellaire apexitis. Door overbelasting zou er namelijk een tractieosteofyt (dit is een botwoekering tgv langdurige trekkrachten) thv de onderpool van de knieschijf ontstaan, die door wrijving de patellapees kan irriteren. Typisch hiervoor is uitgesproken drukpijn thv de onderpool van de knieschijf en het positief kleuren op een botscintigrafie (= botscan).

Wat zijn de klachten?

Wat is de behandeling?

In het begin is het vaak mogelijk de aandoening te behandelen zonder operatie (= conservatief):

Een operatieve behandeling is aangewezen bij patiënten waarbij er ondanks intensieve behandeling met bovenstaande maatregelen geen verbetering is. De patiënten met een gescheurde kniepees dient men eveneens heelkundig te behandelen.

De opname gebeurt via daghospitaal (dwz ’s morgens binnen en ’s avonds naar huis).

De ingreep gebeurt onder regionale of algemene verdoving (dit wordt beslist in samenspraak met de anesthesist).

Bij een open ingreep wordt er een verticale insnede gemaakt over de kniepees, waarna het ontstoken en gedegenereerd, necrotisch (=dood) weefsel (dit is vaak voelbaar als een hardere streng) uit de pees wordt weggesneden en opnieuw gehecht.

Tijdens een arthroscopische ingreep wordt de pees gedebrideerd (= zuiver gemaakt) en de tip van de patella glad gemaakt.

Na het sluiten van de wonde krijgt U een drukverband om de knie om de zwelling te beperken.

Mogelijke complicaties

Infectie, nabloeding, soms wat voosheid thv het litteken,soms een blijvende last bij het zitten op de knieën.

De prognose bij dit soort pathologie is minder voorspelbaar, omdat we wel de zieke pees behandelen, maar ze niet vervangen door een gezonde pees.

Herstel

Tijdens de eerste dagen na de ingreep:

Na 2 weken mag er bij de kinesist begonnen worden met het trainen van de beweeglijkheid en gesloten keten quadricepstraining.

De duur van de werkonbekwaamheid hangt af van het soort werk, maar reken op 2-4 weken.
Lang staan en gaan wordt wel afgeraden.

Sporthervatting:

Contacteer steeds een arts bij één van de volgende problemen: koorts, toenemende zwelling/roodheid/warmte of pijn, functieproblemen of een lekkende wonde.
Bij problemen kan U ook steeds terecht op de dienst spoedgevallen.




Login: